Już w zielone nie gra...

 

Żal bardzo:(


Komentarze

  1. Żal i zawsze rodzi się refleksja, ile nam jeszcze zostało...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Z każdą mijającą sekundą mniej.
      M

      Usuń
  2. Głęboki smutek i żal - niepowetowana strata..
    Cudowny głos - miękki i delikatny jak jedwab
    Jej babcia mieszkała w Tomaszowie przy ul. Sienkiewicza i była bardzo dumna ze swojej wnuczki, pięknie o niej opowiadała. Jako mała dziewczynka poznałam tą starszą panią i rozmawiałam z nią tylko raz, przy okazji odwiedzin z moją babcią. Twarzy nie pamiętam , ale pamiętam, że mówiła piękną polszczyzną :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Tak to jest niestety.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Listopadowe grzyby.

Piękno tej jesieni.