Wieści znad Bugu.
Drzewa po stronie Ukrainy. Polski brzeg rzeki. Zdziczała jabłonka. Przepiękny bez i tuż obok wiśnia. Możliwe, że kiedyś stało tu ludzkie domostwo. W tym miejscu rzeka co roku przesuwa się i tak to Polska jest coraz mniejsza. Będzie urodzaj w tym roku na gruszki:) Staruszka wiśniowa. Szczęśliwy ziarnopłon wiosenny:) Dalej już tylko kraina dzikiego ptactwa. Postanowiłam zostawić je w spokoju i nie płoszyć swoją osobą. Mają teraz czas wysiadywania :) Zdziczała samotna grusza swoimi korzeniami sięga rzeki. Jest to piękne i duże drzewo. Przyjeżdżam je oglądać co roku. Ulubione miejsce moich Rybaków. Chodzić w tym miejscu trzeba bardzo ostrożnie, bo można podzielić los tych biednych drzew i krzewów. W tym roku rzeka zabrała moje zdziczałe czarne porzeczki. Co roku zbierałam nad Bugiem ich listki na zimową herbatkę. Tym razem musiałam zadowolić się listeczkami maliny, jeżyny, pokrzywy, brzozy i lipy. Czarną porzeczkę wezmę...