Posty

Wyświetlanie postów z kwiecień, 2026

Śnieg, wicher, mróz i inne zarazy.

Obraz
Te przepiękne brzoskwinie w tym roku nie zakwitną. Zimowy mróz, który w tym roku osiągnął swoje   -30, pozbawił drzewa brzoskwiniowe zawiązków kwiatowych, a i same drzewa uszkodził. Na naszych 9 drzewkach nie będzie ani jednej brzoskwini. Podobnie jest z morelami:( (2024) Czereśnie i wiśnie za to zakwitły pięknie, ale i ich los jest niepewny. Dobrze, że jabłonie jeszcze nie zakwitły. A po przymrozku i trwającej nadal wichurze... Przez najbliższe kilka dni nasz region mają nawiedzać dalsze przymrozki. Pogoda dla rolników pokazuje do - 6. Mam wielką nadzieję, że tak nie będzie, bo na polach zaczęły kwitnąć rzepaki. Wystarczy, że mamy suszę. A tak było dzisiaj nad ranem w sadzie u siostrzenicy.

Kwietniowa rzeka

Obraz

Zakwitły kaczeńce.

Obraz
  Przebudzenie roku Skąd wiesz, że na pielgrzymim szlaku, w którym gościńcem – pas zodiaku, Słonce, swym niby-biegiem jeszcze raz przemierzywszy gwiezdną przestrzeń, od Ryb już dąży do Barana – Skąd to wiesz, skoro z chmur utkana płachta szarzeje od tygodnia i wiosny dostrzec nie podobna; Skąd wiesz, powracający ptaku, Skąd wiesz? Skąd wiesz, w podziemnym swym noclegu, z dala od gwaru i dziennego światła, gdy mróz dokoła trzyma, jakby niechętna życiu zima trwała – skąd wiesz, że o ułamek wzrosła moc światła, że poranek dnieje minutę wcześniej, że się za miesiąc cieplej zrobi w lesie; Skąd wiesz, korzonku przebiśniegu, Thomas Hardy Tłumaczenie Stanisława Barańczaka

wiersze

Obraz
* * *  Wspominam liście które sypią się i sypią z błękitu Wspominam dziuple gdzie spała futrzana baśń   Wspominam stertę liści w której zasnęła młodość tak mocno, że zbudziła się za tydzień Zapach liści szedł mi do głowy jak wino   Wspominam dziewczyny które schowały się za drzewem już na dobre   Wspominam góry które zostały beze mnie jak opuszczony dom z wstawionymi szybami ze szronu   Wspominam młodość która została już na wieki daleko stąd w bukowym lesie  Harasymowicz „…  jak widzisz, poranek Wstaje nie dbając o zmartwienia nasze, I rozpoczyna drogę uśmiechniętą.” John Milton, Raj utracony Królowa Mrozu - Maria Pawlikowska-Jasnorzewska James Griffin Królowa Mrozu Oto Królowa Mrozu idzie przez ulicę, otoczona przez dziką śnieżycę. Usta ma blade, zaciśnięte twardo i kapelusz z zaśnieżoną kokardą - w ręku list. Czarne słowa na białym papierze, z których mróz swój początek bierze. Idzie prędko ku rzece. Zamarzłe ma oczy. Rzeka stanie, gdy Królowa w ...