Jak zwykle Bieszczady w mgłach, wiatrach, deszczach i w pięknym słońcu. Od wielu lat wciąż zaskakują i niezmiennie czarują :). Tym razem przyszło mi zrozumieć, po co są progi zaporowe i dlaczego nie będzie nowych szlaków. Biję się w bujną pierś, bom zgrzeszyła złą myślą. Zdjęć będzie dużo bardzo, bo czasem spełniam życzenia :) Łapa jagodożercy :) Grzane wino z cytrynką, bo tu o pomarańczach można tylko pomarzyć, na połoninie nad Ustrzykami Górnymi smakuje Bieszczadami i zmęczeniem. Srebrzysty zachód:) W tym dniu przemokły mi buty i cała reszta, ale jak mawiał mój ojciec "bez przygody nie ma nic" :):) Jest to przepiękne i bardzo lubiane przeze mnie podejście od Bereżek na Kolibę. Trzeba być sprytnym :) Pod tym płaszczem jest ukryty plecak z batonikami mocy:) Ten plecak wspomnień został na kwater...