Potrzebuję dłuższych dni, aby ogarnąć to całe piękno.


Majowa rzeka.






Dzika czarna porzeczka. Moje źródło herbaciane:)


 Nadbużańska pokrzywa i żywokost. Dawno temu moja mama dawała te rośliny na przekąskę świniom.


Bzy nad Bugiem mają się pachnąco:)




***
Dziecięce gruszeczki:)


i szyszeczki.


 Przyłapane na rośnięciu:)


Późne tulipany.



 Fioletowa dziewanna rosnąca przy drodze. Piękna :)


Komentarze

  1. Życia mało, bo to całe piękno natury ogarnąć, my już prochem będziemy a cuda natury trwać będą. I to jest piękne, natura zawsze wygrywa.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi

    1. Natura z nami nie prowadzi żadnej walki więc i wygrywać nie musi. My za to ją systematycznie niszczymy, bezmyślnie zapominając, że jesteśmy jej częścią.

      Usuń
  2. Do Bugu mamy 14 km, czyli całkiem, blisko, a jednocześnie całkiem daleko:) Komarów i meszek w tym roku jest bardzo mało (zima bez śniegu i wiosna z bardzo małymi opadami deszczu). Dla nas to fajnie, ale dla ważek i ptaków całkiem duże zmartwienie. Duże ważki, które i tak są zagrożone wymarciem, cierpią głód.

    OdpowiedzUsuń
  3. Wiosenny zachwyt w pełni:)

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Listopadowe grzyby.

Piękno tej jesieni.