Potrzebuję dłuższych dni, aby ogarnąć to całe piękno.
Majowa rzeka.
Dzika czarna porzeczka. Moje źródło herbaciane:)
Nadbużańska pokrzywa i żywokost. Dawno temu moja mama dawała te rośliny na przekąskę świniom.
Bzy nad Bugiem mają się pachnąco:)
***
Dziecięce gruszeczki:)
i szyszeczki.
Przyłapane na rośnięciu:)
Późne tulipany.
Fioletowa dziewanna rosnąca przy drodze. Piękna :)

















Życia mało, bo to całe piękno natury ogarnąć, my już prochem będziemy a cuda natury trwać będą. I to jest piękne, natura zawsze wygrywa.
OdpowiedzUsuń
UsuńNatura z nami nie prowadzi żadnej walki więc i wygrywać nie musi. My za to ją systematycznie niszczymy, bezmyślnie zapominając, że jesteśmy jej częścią.
Do Bugu mamy 14 km, czyli całkiem, blisko, a jednocześnie całkiem daleko:) Komarów i meszek w tym roku jest bardzo mało (zima bez śniegu i wiosna z bardzo małymi opadami deszczu). Dla nas to fajnie, ale dla ważek i ptaków całkiem duże zmartwienie. Duże ważki, które i tak są zagrożone wymarciem, cierpią głód.
OdpowiedzUsuńWiosenny zachwyt w pełni:)
OdpowiedzUsuń