Popularne posty z tego bloga
Listopadowe grzyby.
Piękno tej jesieni.
Ten jesienny czas powoli rozmywa się we mgłach i deszczach. Kolory blakną, a w sercu rodzi się tęsknota za czymś tak nieuchwytnym i kruchym jak pajęcza nić. Zaczyna się wtedy dobry czas na ciepły piec, gorącą herbatę i puchaty koc. Jeśli jeszcze trafi się taki piękny dzień, że nikt niczego nie chce i niczego nie oczekuje, to można się w tym bezczasie zatrzymać. Można popatrzeć na swoje życie, jak biegnie nieuchronnie w niebyt. Piechotą przez las:) Drogą do domu.


„Krem z przytulenia” — już sam tytuł otula. ❤️ wnioskuję że to jedna z tych książek, do których chce się wracać, bo zostają w człowieku na dłużej. Moja ulubiona poetka znowu mnie zachwyca. 🥰
OdpowiedzUsuńU autorki, to już niemożliwe, pozdrawiam ciepło.
OdpowiedzUsuńMoje najpierwsze odczucie po przeczytaniu tych wierszy było podobne do odczuć po pierwszym w życiu przeczytaniu Małego Księcia i jestem bardzo za tym, by przynajmniej kilka wierszy znalazło się w kanonie lektur.
OdpowiedzUsuńZosia ma wielkie szczęście, bo taka babcia jak Ty jest skarbem :)
M
W jednej ze szkół w Kaliszu, moja znajoma czytała z uczniami wiersze z książki. Widziałaś pewnie u mnie na blogu listy i rysunki od młodzieży. Ogólnie mam bardzo przyjmne wiadomości od dzieci i młodzieży szczególnie. Na Białej Lokomotywie byli maturzyści z Wrocławia, i później spotkaliśmy się ponownie w ich mieście. To ogromnie budujące doświadczenie.
OdpowiedzUsuń