Ten jesienny czas powoli rozmywa się we mgłach i deszczach. Kolory blakną, a w sercu rodzi się tęsknota za czymś tak nieuchwytnym i kruchym jak pajęcza nić. Zaczyna się wtedy dobry czas na ciepły piec, gorącą herbatę i puchaty koc. Jeśli jeszcze trafi się taki piękny dzień, że nikt niczego nie chce i niczego nie oczekuje, to można się w tym bezczasie zatrzymać. Można popatrzeć na swoje życie, jak biegnie nieuchronnie w niebyt. Piechotą przez las:) Drogą do domu.
Lubię, posłucham całości w wolnej chwili!
OdpowiedzUsuńOpóźniona implantacja sarenek wygrywa:) Wiedziałam o niedźwiedziach, ale zdziwiło mnie, że sarenki też są takie sprytne.
UsuńM
Słuchamy, no i sokół wędrowny, klasa!
OdpowiedzUsuńMistrz szybkości:)
UsuńM