Popularne posty z tego bloga
Listopadowe grzyby.
Piękno tej jesieni.
Ten jesienny czas powoli rozmywa się we mgłach i deszczach. Kolory blakną, a w sercu rodzi się tęsknota za czymś tak nieuchwytnym i kruchym jak pajęcza nić. Zaczyna się wtedy dobry czas na ciepły piec, gorącą herbatę i puchaty koc. Jeśli jeszcze trafi się taki piękny dzień, że nikt niczego nie chce i niczego nie oczekuje, to można się w tym bezczasie zatrzymać. Można popatrzeć na swoje życie, jak biegnie nieuchronnie w niebyt. Piechotą przez las:) Drogą do domu.










Ciepło i pies widzę lubi Bug, pięknie kolorystycznie się w tym pejzażu odnajduje :*
OdpowiedzUsuńBo to jest taki jesienny pies:) i tak jest ciepło o wiele za ciepło, jak na tę porę roku.
UsuńM
Oj, ale powędrowałabym z Wami!
OdpowiedzUsuńZapraszam do krainy wyobraźni:)
UsuńM
Ja to nazywam brązową zimą. Pieszek cudnie puchaty :)
OdpowiedzUsuńSzczeniaki już takie są puchate:), a brązowa zima jest znacznie piękniejsza niż błotna zima:)
UsuńM
Cudna tam u Was późna jesień, jednak kolorowa. I dużo tam ziemi, wody i nieba, taki idylliczny nastrój.
OdpowiedzUsuńNostalgicznie:)
Usuń