Ten jesienny czas powoli rozmywa się we mgłach i deszczach. Kolory blakną, a w sercu rodzi się tęsknota za czymś tak nieuchwytnym i kruchym jak pajęcza nić. Zaczyna się wtedy dobry czas na ciepły piec, gorącą herbatę i puchaty koc. Jeśli jeszcze trafi się taki piękny dzień, że nikt niczego nie chce i niczego nie oczekuje, to można się w tym bezczasie zatrzymać. Można popatrzeć na swoje życie, jak biegnie nieuchronnie w niebyt. Piechotą przez las:) Drogą do domu.
Całkowicie zaskakujący obraz, a myślałam, że pokażesz czerwone pomidory:-) doskonały domek dla ptactwa, cieplutki; producent szklarni pewnie ani myślał o takim przeznaczeniu:-) pozdrawiam serdecznie.
OdpowiedzUsuńPtasie życie :) pieknie im.
OdpowiedzUsuńI ciepło:)
UsuńJak szybko urosły ..!?
OdpowiedzUsuńKarmię ich moczoną lekko podkiełkowaną pszenicą i widocznie dobrze im to służy. :)
UsuńDzióbki. :)
OdpowiedzUsuń