Popularne posty z tego bloga
Listopadowe grzyby.
Piękno tej jesieni.
Ten jesienny czas powoli rozmywa się we mgłach i deszczach. Kolory blakną, a w sercu rodzi się tęsknota za czymś tak nieuchwytnym i kruchym jak pajęcza nić. Zaczyna się wtedy dobry czas na ciepły piec, gorącą herbatę i puchaty koc. Jeśli jeszcze trafi się taki piękny dzień, że nikt niczego nie chce i niczego nie oczekuje, to można się w tym bezczasie zatrzymać. Można popatrzeć na swoje życie, jak biegnie nieuchronnie w niebyt. Piechotą przez las:) Drogą do domu.




Dopiero co obejrzałam zimę u Agnieszki, a u nas słoneczna pogoda, spacerowa:-)
OdpowiedzUsuńjotka
Pieknie.... tylko pieseczek niezadowolony :-))
OdpowiedzUsuńStokrotka
Udaje:):)
UsuńBuka była spoko, jak i wszystkie opowieści o trollach i Muminkach. Ale ja jestem letnia, latem urodzona i jakoś juz na sam widok tych zdjęć robi mi się chłodno, chociaż psiaka zacałowałabym na śmierć. :) Pozdrowienia z deszczowego Bolesławca.
OdpowiedzUsuńPięknie, kocham zimę. :D
OdpowiedzUsuńTo prawda:)
OdpowiedzUsuńraju, zima.
OdpowiedzUsuńPieseczek chyba zmoknięty :) albo tylko tak mi się wydaje. Wspaniałe fotografie.
OdpowiedzUsuń