Ten jesienny czas powoli rozmywa się we mgłach i deszczach. Kolory blakną, a w sercu rodzi się tęsknota za czymś tak nieuchwytnym i kruchym jak pajęcza nić. Zaczyna się wtedy dobry czas na ciepły piec, gorącą herbatę i puchaty koc. Jeśli jeszcze trafi się taki piękny dzień, że nikt niczego nie chce i niczego nie oczekuje, to można się w tym bezczasie zatrzymać. Można popatrzeć na swoje życie, jak biegnie nieuchronnie w niebyt. Piechotą przez las:) Drogą do domu.
Oj, współczuje bardzo, teraz dużo galaretki i szprotek!
OdpowiedzUsuńjotka
galaretki, nóżki o tym słyszałam. O szprotkach pierwszy raz. musze poczytać. pozdrowienia i serdeczności- don't blink . Alis niezalogowana
UsuńMam nadzieję, że jesteś praworęczna.
OdpowiedzUsuńDobrego zrastania i gojenia i czasu na odpoczynek!
O! masz ci los.. mam nadzieję, że ustawiona prawidłowo :)
OdpowiedzUsuńSzybkiego powrotu do zdrowia życzę, a kurze łapki, długo gotowane cuda czynią :)
Ojeju, współczuję bardzo, jedno co dobrze, że lewa ręka. No chyba, że jesteś leworęczna, to wtedy współczuję jeszcze bardziej. Życzę spokojnego powrotu do zdrowia, odpoczywaj :)
OdpowiedzUsuńO, nie .... masz Ci los, bardzo współczuję. Co się stało? Upadłaś na tą rękę? Niewiele potrzeba,, wracaj do zdrowia, nie forsuj się, serdeczności Maria z Pogórza.
OdpowiedzUsuńTeż miałam taką chwilę nieuwagi. Współczuję, bo wiem co przechodzisz. Pozdrawiam. :) . Teresa Tenia
OdpowiedzUsuńTak to w życiu już jest, że fajne przygody i niefajne przeplatają się ze sobą:)
UsuńM
Dziękuję bardzo.
OdpowiedzUsuńNie jest tak strasznie, bo wytrzymała ze mnie baba i nawet dzisiaj posadziłam cebulki tulipanów.:), ale niestety butów już nie zawiążę:(
:):) Znasz się na ludziach:):)
OdpowiedzUsuń