Dzisiaj nawiedził nas pierwszy przymrozek. Takie tam minus 1.5. Ciekawe jaka ta jesień i zima będzie. Do zbierania brusznic istotnie potrzebna jest święta cierpliwość:)
Miejsce, gdzie co roku zbieraliśmy w listopadzie boczniaki zostało zmasakrowane ciężkim sprzętem. Nikt nie jest w stanie uchronić lasów przed wycinką. Nawet dumnie stojący na środku leśnej drogi muchomor poniósł porażkę.
Ten jesienny czas powoli rozmywa się we mgłach i deszczach. Kolory blakną, a w sercu rodzi się tęsknota za czymś tak nieuchwytnym i kruchym jak pajęcza nić. Zaczyna się wtedy dobry czas na ciepły piec, gorącą herbatę i puchaty koc. Jeśli jeszcze trafi się taki piękny dzień, że nikt niczego nie chce i niczego nie oczekuje, to można się w tym bezczasie zatrzymać. Można popatrzeć na swoje życie, jak biegnie nieuchronnie w niebyt. Piechotą przez las:) Drogą do domu.
Witaj wrześniowo
OdpowiedzUsuńTakie dojrzałe lato lubię najbardziej
Pozdrawiam ciepło, chociaż wieczory i ranki już chłodne
Dla mnie schyłek lata jest okresem wzmożonej pracy i bywa, że brakuje czasu na lubienie.
UsuńDzisiaj nawiedził nas pierwszy przymrozek. Takie tam minus 1.5. Ciekawe jaka ta jesień i zima będzie.
OdpowiedzUsuńDo zbierania brusznic istotnie potrzebna jest święta cierpliwość:)
Oby też smakowała wspaniale:)
OdpowiedzUsuń