Takie tam...
Powoli ogarniam majowy chaos. Zaczęło się banalnym i niestety bardzo pechowym usunięciem zęba. Po zdjęciu szwów okazało się, że zaczęła się psuć kość. Opatrunki, antybiotyk i ból tak dotkliwy, że ho, ho.. Obecnie mija miesiąc od tego zdarzenia i można powiedzieć, że najgorsze za mną. W międzyczasie zasłabła teściowa. Pogotowie zabrało ją do szpitala. My musieliśmy ogarnąć nieco jej mieszkanie, jak i ją samą. Łatwo nie jest, bo przekonanie osoby starej do zmian i pieluchomajtek graniczy z cudem. Umysł ma całkiem sprawny, ale ...na to, jak i kto opiekuje się nami w podeszłym wieku, pracujemy przez całe życie. Dla mnie teściowa jest w zasadzie bardzo obcą osobą i tak już zostanie. Ja uważam, że Domy Opieki są dobrym rozwiązaniem i jeśli dożyję czasu, że moje ciało lub umysł przestanie mnie słuchać, życzę sobie tam pobytu. Na starość nikt nie wymyślił lekarstwa i niech tak już zostanie. Do ludzkich kłopotów dołożyły się nieszczęścia w kurniku. Padły mi cztery piękne kurczaczki, bo tak już to jest, że zburzenie stabilnej codzienności owocuje często stratami. Nie dopilnowałam też kolejnej kwoki, która zeszła z jajek i pisklaki zamarły. Wczoraj pojechaliśmy na chłopski targ dokupić nieco drobiu. Wróciliśmy z niczym, bo nie jestem w stanie kupić kurek chodzących w klatce po martwej towarzyszce. Tylko nerwy swoje zszargałam. Wieczorem pojechaliśmy na farmę odległą o 30 kilometrów i to był dobry pomysł. Kury kurczaki pięknie zadbane i biegające po podwórku. Kupiłam sześć podchowanych kurek, a mąż dwa cudaki:).
Jedna ma znosić zielone jajka a druga czerwone. Pożyjemy, zobaczymy. Oczywiście wszystkim, co żyje, jak zwykle opiekuję się ja:):), a nawiązując do spraw bardziej ostatecznych, rozpoczęłam z siostrą numer trzy, finansowanie prac przy przeszłym naszym miejscu pogrzebania resztek po spaleniu, naszych grzesznych ciał:) Cennik nie dla biednych i dobrze, że kosztami się dzielimy. Za pozwolenie otwarcia starego grobu i budowę nowego ksiądz wziął 550 zł, za budowę grabarz 2100 zł, za pozwolenie budowy w tej części cmentarza konserwator zabytków 100 zł, za sam pomnik jeszcze wielka niewiadoma. Pocieszającym jest jedynie fakt, że z nam będzie mogło pochować się tam około 20 osób.Tak więc maj i kawałek czerwca minął mi na załatwianiu spraw ostatecznych i tych mniej ostatecznych:) W ogrodzie i sadzie w tym czasie rosło, kwitło, wschodziło i nie wschodziło, chorowało i marniało, wysychało, czego nie dałam rady podlać. Jeden piękny deszczowy dzień uratował wiele roślinnych istnień, ale jak na razie cieszyć może dorodna sałata, pomidory w tunelu i okryte włókniną ogórki.Te rośliny posadzone blisko źródła wody (starej wanny) i zasilane różnymi gnojówkami mają się dobrze. Reszta życia czeka nieustannie na deszcz.















ciekawy ten maj u Ciebie, a szczaw uwielbiam i znowu mnie nęci zupa szczawiowa choć miałam ją cztery dni temu....trochę mi brakuje grzebania w ziemi, ale jak wyremontują balkony to kto wie, może się coś zazieleni....w przyszłym roku....
OdpowiedzUsuńTak to już jest, że wszystko, co się urodzi, musi kiedyś umrzeć.
OdpowiedzUsuńNa zdjęciach wszystko wygląda bardziej zachwycająco, a w rzeczywistości ogród z roku na rok wymaga większej pielęgnacji, częściej choruje i plony coraz mniej dorodne. Bywa, że ogarnia mnie wielkie zniechęcenie, a do pracy jedynie mobilizują okropnie duże ceny w sklepach i na rynku.
Nas burze i deszcze omijają. 12 kilometrów dalej ogrody pełne deszczu, a ja podlewam ogórki. Niezbyt optymistycznie patrzę na to lato. Będzie, co będzie i tyle.
OdpowiedzUsuńPrzykra sprawa z tymi politykami bośmy w sumie bezradni.
OdpowiedzUsuńPrzykra sprawa z tymi politykami bośmy w sumie bezradni. O zimie też wolałabym nie myśleć, ale ona o nas nie zapomni. Ogólnie fajnie nie jest, a żyć jakoś trzeba, a starość jak widać, nie jedno ma oblicze.
OdpowiedzUsuń