Zbieractwo i dębowe rozważania.
Liście brzozy, czarnej porzeczki i czosnaczka.
Liście i młode pędy czarnego bzu.
Pokrzywa i natka pietruszki już ususzona:)
Większość roślin do suszenia zbieram z dala od cywilizacji, czyli nad Bugiem albo na Roztoczu.
To był piękny i zdrowy dąb. Jeszcze jesienią dał mi schronienie przed deszczem. Rósł na niewielkim wzniesieniu nad Bugiem w towarzystwie innych dębów i absolutnie nikomu nie przeszkadzał. Niedaleko rośnie sporo chorych drzew, ale tych nikt nie wycina. Zastanawiam się, jakim trzeba być człowiekiem, by móc spokojnie jeść śniadanie postawione na dębowym stole? Wiem, że ludzie z takich dębowych mebli są niezwykle dumni. Ma to zapewne świadczyć o ich bogactwie, a mnie serce boli, że można ot tak ściąć wielkie drzewo.
To zdjęcie zostało wykonane 24 lata temu właśnie pod tym jeszcze niedawno rosnącym dębem.










Do meblastwa używa się drewna z plantacjii, to znaczy ze specjalnie prowadzonych lasów pod wycinkę i powtórne nasadzanie. Takie przypadkowe wycinki to raczej idą w piec, bezmyślność ludzi nie zna granic. Przykre ogromnie. Moje suszki są już na wykończeniu...
OdpowiedzUsuńSzkoda drzewa :(, u nas też tną aż się piły grzeją, spoglądając na góry widać tylko gołe połacie na zboczach.
OdpowiedzUsuń.Nadal dużo drzew wycina się o tak "po cichu" bez pozwoleń, a jak się ma układy to już wszystko można.
OdpowiedzUsuń