Popularne posty z tego bloga
Listopadowe grzyby.
Piękno tej jesieni.
Ten jesienny czas powoli rozmywa się we mgłach i deszczach. Kolory blakną, a w sercu rodzi się tęsknota za czymś tak nieuchwytnym i kruchym jak pajęcza nić. Zaczyna się wtedy dobry czas na ciepły piec, gorącą herbatę i puchaty koc. Jeśli jeszcze trafi się taki piękny dzień, że nikt niczego nie chce i niczego nie oczekuje, to można się w tym bezczasie zatrzymać. Można popatrzeć na swoje życie, jak biegnie nieuchronnie w niebyt. Piechotą przez las:) Drogą do domu.



















Jaka cudna ścieżka z kamieni, jak w tajemniczym ogrodzie. Takie to są te magnolie, krótko cieszą oko, moja, wielkie drzewo już przekwita i sypie płatkami, będzie co sprzątać. Smardze we własnym ogrodzie, ależ ciekawostka, ponoć bardzo smaczne grzyby:-) jest zimno, ale może nie będzie wiatru, dopiero dziś będziemy rozkładać folę na stelażu, a ziemia też już odkażona Twoim sposobem:-) Pozdrawiam serdecznie.
OdpowiedzUsuńMa mojej ziemi wyhodowanie magnolii graniczy z cudem. Podłoże kredowe wcześniej czy później zabija roślinę. Tym sypię co roku worek kwaśnego torfu i mam nadzieję, że nie zechcą za głęboko sięgać korzeniami.
UsuńZ grzybami tak już jest, że rosną, gdzie chcą. W zeszłym roku pojawiły się w sadzie boczniaki. Fajnie mieć takie grzyby w zasięgu ręki:)
Ja w tunelu wieszam też mnóstwo żółtych tablic lepowych z nadzieją na ograniczenie liczby wciornastków. Te maleństwa są roznosicielami chorób grzybowych.
Bez zimy i maj byłby mniej uroczy:)
OdpowiedzUsuńJeszcze kwitną te najpóźniejsze:)
OdpowiedzUsuń