Popularne posty z tego bloga
Listopadowe grzyby.
Piękno tej jesieni.
Ten jesienny czas powoli rozmywa się we mgłach i deszczach. Kolory blakną, a w sercu rodzi się tęsknota za czymś tak nieuchwytnym i kruchym jak pajęcza nić. Zaczyna się wtedy dobry czas na ciepły piec, gorącą herbatę i puchaty koc. Jeśli jeszcze trafi się taki piękny dzień, że nikt niczego nie chce i niczego nie oczekuje, to można się w tym bezczasie zatrzymać. Można popatrzeć na swoje życie, jak biegnie nieuchronnie w niebyt. Piechotą przez las:) Drogą do domu.






Tak powinien wyglądać Bug zawsze na wiosnę, ale ostatnimi laty rzeka nie wychodziła z koryta. W tym roku do koryta rzeka wróci zapewne w czerwcu, a w starorzeczach powinna woda pozostać znacznie dłużej (nawet do wiosny). Tak bywało przez lata. Oczywiście piszę tu o rzece w moich okolicach, gdzie pozostawiono jeszcze wszystkie obszary zalewowe niezagospodarowane.
OdpowiedzUsuńPięknie widzisz aparatem, takie widoki wywalają mnie z domu natychmiast. Buty, kurtka, kaptur, aparat i wiśta wio, pędzę przed siebie.
OdpowiedzUsuńI słusznie, bo wędrówka i urok natury są zawsze niepowtarzalne:)
UsuńPiękny - dziękuję za ten oddech.
OdpowiedzUsuńI wiesz, mnie Bug nie nudzi, tak go pokazujesz, że chce się wracać :*
UsuńTo taka rzeka zachwytów:)
UsuńI ja:)
OdpowiedzUsuń