Miejsce, gdzie co roku zbieraliśmy w listopadzie boczniaki zostało zmasakrowane ciężkim sprzętem. Nikt nie jest w stanie uchronić lasów przed wycinką. Nawet dumnie stojący na środku leśnej drogi muchomor poniósł porażkę.
Ten jesienny czas powoli rozmywa się we mgłach i deszczach. Kolory blakną, a w sercu rodzi się tęsknota za czymś tak nieuchwytnym i kruchym jak pajęcza nić. Zaczyna się wtedy dobry czas na ciepły piec, gorącą herbatę i puchaty koc. Jeśli jeszcze trafi się taki piękny dzień, że nikt niczego nie chce i niczego nie oczekuje, to można się w tym bezczasie zatrzymać. Można popatrzeć na swoje życie, jak biegnie nieuchronnie w niebyt. Piechotą przez las:) Drogą do domu.
Nie za szybko? Straszą że w lutym mocne mrozy mają być. Ja tam jestem tego samego zdania co kot ;)
OdpowiedzUsuńJabłonie można i przy mrozie ciąć, ale grusze muszą poczekać na cieplejsze czasy:)
UsuńTo nie tylko ocieplenie klimatu, kot widać ociepla swój wizerunek :P
OdpowiedzUsuńNa koteczka zawsze można liczyć:)
UsuńPadało już? U nas niemożebnie. Nie nadążam odśnieżać 😀
OdpowiedzUsuń