Idziesz sobie spokojnie przez las, zbierasz grzyby i podziwiasz drzewa, cieszysz się życiem, aż tu naraz taaakie buty :):)
Moja wyobraźnie szalenie rośnie i nawet zaczyna kwitnąć :):)
Miejsce, gdzie co roku zbieraliśmy w listopadzie boczniaki zostało zmasakrowane ciężkim sprzętem. Nikt nie jest w stanie uchronić lasów przed wycinką. Nawet dumnie stojący na środku leśnej drogi muchomor poniósł porażkę.
Ten jesienny czas powoli rozmywa się we mgłach i deszczach. Kolory blakną, a w sercu rodzi się tęsknota za czymś tak nieuchwytnym i kruchym jak pajęcza nić. Zaczyna się wtedy dobry czas na ciepły piec, gorącą herbatę i puchaty koc. Jeśli jeszcze trafi się taki piękny dzień, że nikt niczego nie chce i niczego nie oczekuje, to można się w tym bezczasie zatrzymać. Można popatrzeć na swoje życie, jak biegnie nieuchronnie w niebyt. Piechotą przez las:) Drogą do domu.
Cudne :)))
OdpowiedzUsuń"Buty buty niby orzech
Czas nie może butów zgryźć"
Bo to porządny skórzany but :)
UsuńArt of Nature :)
OdpowiedzUsuńI bez biletu wstępu :)
UsuńMam zdjęcie tak zaadaptowanych gumowców. Przyroda zasiedla wszelką niegodziwość człowieka. Nie będzie nas - będzie las 😄
OdpowiedzUsuńI but będzie:)
UsuńJak najbardziej :)
OdpowiedzUsuńKryminał z tego mógłby wyjść... z tego buta.
OdpowiedzUsuńAlbo zemsta lasu za wyrządzone mu zło.
Usuńalbo to i to :P
Usuń