Ja jakoś czerwonej nie lubię, ale zielona, z ryżem i tymiankiem, zasmażona na cebulce plus jajeczko sadzone i surówka to przebój u nas w domku :-) Nawet moi synowie mięsożerni jedzą i lubią. U nas burze uspokoiły się. Ale parno wszędzie a zieloność wybuchła.
Miejsce, gdzie co roku zbieraliśmy w listopadzie boczniaki zostało zmasakrowane ciężkim sprzętem. Nikt nie jest w stanie uchronić lasów przed wycinką. Nawet dumnie stojący na środku leśnej drogi muchomor poniósł porażkę.
Ten jesienny czas powoli rozmywa się we mgłach i deszczach. Kolory blakną, a w sercu rodzi się tęsknota za czymś tak nieuchwytnym i kruchym jak pajęcza nić. Zaczyna się wtedy dobry czas na ciepły piec, gorącą herbatę i puchaty koc. Jeśli jeszcze trafi się taki piękny dzień, że nikt niczego nie chce i niczego nie oczekuje, to można się w tym bezczasie zatrzymać. Można popatrzeć na swoje życie, jak biegnie nieuchronnie w niebyt. Piechotą przez las:) Drogą do domu.
Akurat smażę naleśniki, też się nada ☺ A z czym pierożki?
OdpowiedzUsuńJa jakoś czerwonej nie lubię, ale zielona, z ryżem i tymiankiem, zasmażona na cebulce plus jajeczko sadzone i surówka to przebój u nas w domku :-) Nawet moi synowie mięsożerni jedzą i lubią.
OdpowiedzUsuńU nas burze uspokoiły się. Ale parno wszędzie a zieloność wybuchła.
Mój układ pokarmowy woli czerwoną :)
UsuńOj, jak robisz ten farsz z czerwoną soczewicą? Przepraszam, jeżeli to zbyt wścibskie pytanie, i zapieczony brokuł... mniam.
OdpowiedzUsuńDziękuję :)
Usuńto ja tu wyżej, pozdrawiam
OdpowiedzUsuń