Ten jesienny czas powoli rozmywa się we mgłach i deszczach. Kolory blakną, a w sercu rodzi się tęsknota za czymś tak nieuchwytnym i kruchym jak pajęcza nić. Zaczyna się wtedy dobry czas na ciepły piec, gorącą herbatę i puchaty koc. Jeśli jeszcze trafi się taki piękny dzień, że nikt niczego nie chce i niczego nie oczekuje, to można się w tym bezczasie zatrzymać. Można popatrzeć na swoje życie, jak biegnie nieuchronnie w niebyt. Piechotą przez las:) Drogą do domu.
Avengersi wczoraj :-) ech, to se ne wrati...
OdpowiedzUsuńWidziałam Ciebie w kinie :):)
UsuńNie żartuj? Bo ja w Siedlcach byłam w Novymkinie :-) Z mężem :-)
UsuńŻartuję :)
UsuńW kinie byłam tak jak i Ty w sobotę, tylko że to było inne kino i inne miasto niestety.
:-D, ale film dobry :-) Tak polubiłam to universum, prawie jak rodzina, a trzeba było się pożegnać :-)
UsuńNiechno tylko się obrobię!
OdpowiedzUsuńŚpiesz się śpiesz :)
Usuń