Różności.

Zaopatrzyłam już się w nowiutkie kurczęta:)


Po wszelakich zimowych rehabilitacjach i zmianie diety śmigam z sekatorem po drzewach jak wiewióra :) Loki tęskni za zimowym siedzeniem na pokojach. 



Rybak dochował się w swoim pierdolniku takich dziwów :) 


Bug niestety nie rozlał się po okolicznych łąkach. Nie najlepsza to wróżba.


Pomimo bardzo silnego wiatru moje niedzielne szwendanie się po bezludziu zalicza się do udanych.  Nikt nie zakłócił ciszy lasu.


 Przylaszczek coraz więcej. Jeszcze trochę słoneczka a las stanie się błękitem.


Nie tylko jak pies z kotem. Można też jak sosna z grabem :)


Nazbierałam już wiosennej pokrzywy na herbatkę.


Jeszcze kilka lat temu przejście tym terenem było niemożliwe. Wczoraj przeszłam "suchym butem" i sarnią ścieżką całe leśne bagna.



.

Komentarze

  1. Anna Bzikowa11.03.2019, 15:08

    To fakt. U nas też nie ma podtopień. To nie jest dobrze. Kota nazwaliście Loki? Musi być niezłym łobuzem, choć ja osobiście Marvelowskiego Lokiego lubię. Skandynawskiego nie znam :-) Wiosna już jest. Choć u nas śnieg z rana był całkiem spory.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Loki jest... skomplikowany w każdym wydaniu:). Warto przeczytać "Mitologię nordycką' Neila Gaimana

      Usuń
  2. Mimoza Monika11.03.2019, 19:27

    Pokrzywy już są?!? Piękny portret drzew 💚 Spokoju mi nie daje książka o tarczycy i nadnerczach - kupić? komu polecasz?

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jeśli Twoja wiedza na te tematy jest duża to całkiem prawdopodobne, że niczego nowego z tej książki się nie dowiesz.
      Autorka w swoich obserwacjach (i statystyce) odnosi się do społeczeństwa amerykańskiego.
      Spory nacisk kładzie na suplementację w pierwszej fazie leczenia ( z kilku rad skorzystałam). Sporo pisze o stresie.
      Mnie ta książka pomogła w podjęciu kilku decyzji:).

      Usuń
    2. Mimoza Monika14.03.2019, 12:16

      Dzięki! 😙

      Usuń
  3. To u Ciebie już wiosna wychodzi z powijaków...

    OdpowiedzUsuń
  4. Loki przeszedł intensywny trening nieprzyglądania się kurkom, ale i tak mu nie ufam :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Tak myślałam, pamiętam kota mojej mamy, niby taki slodki, rodzinny, a łapa w akwarium... nooo tak, natura, to natura.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Listopadowe grzyby.

Piękno tej jesieni.