Popularne posty z tego bloga
Listopadowe grzyby.
Piękno tej jesieni.
Ten jesienny czas powoli rozmywa się we mgłach i deszczach. Kolory blakną, a w sercu rodzi się tęsknota za czymś tak nieuchwytnym i kruchym jak pajęcza nić. Zaczyna się wtedy dobry czas na ciepły piec, gorącą herbatę i puchaty koc. Jeśli jeszcze trafi się taki piękny dzień, że nikt niczego nie chce i niczego nie oczekuje, to można się w tym bezczasie zatrzymać. Można popatrzeć na swoje życie, jak biegnie nieuchronnie w niebyt. Piechotą przez las:) Drogą do domu.





Piękniste, z Muminków najbliższy był mi Włóczykij właśnie
OdpowiedzUsuńTen Włóczykij to niby ja:) a pagórki to moje Bieszczady. Znają dzieci swoją matkę:)
UsuńHa,Tak też myślałam. Bieszczady fajnie masz...
UsuńA dlaczego Włóczykij?
Śliczności, w życiu bym go nie pokroiła, w szklany pojemnik i za szybę :)))
OdpowiedzUsuńNo jak to! Zjadłaś Włóczykija???
Noooo...aż mi ulżyło, taki piękny i uosabiający cudowności życiowej podróży miałby skończyć w ludzkiej paszczy? Jak sobie na niego zerkniesz, to zaraz przeniesiesz się w inne piękne miejsce, taki malutki wehikulik czasu ;)
UsuńOd razu wiedziałam ,że jak Muminek na torcie ,to musi być wyjątkowy. Pięknie udekorowany ,co za pomysł☺☺Dopasowany do Ciebie ..U Muminków ciągle coś się działo::)))Pozdrawiam cieplutko.
OdpowiedzUsuń