Jeszcze słucham pięknych świątecznych melodii, choć już dzisiaj rozmontowałam bożonarodzeniową szopkę. Choinka będzie nas cieszyć swoim widokiem aż do drugiego lutego. Ozdoby na oknach, świąteczne świeczki i światełka też będą jeszcze długo mrugać. Tak mała rodzinna tradycja:) Jeszcze świąteczne szynki nie zjedzone, jeszcze nie wszystkie prezenty przeczytane. Jeszcze wieczory długie i dużo zimowych Rzeczy jest do zrobienia.
(Jean-Baptiste Monge)
A za oknem nieśpiesznie pada śnieg i mrozi coraz mocniej. Dzieci z "nudów" malują sobie włosy:):)
Miejsce, gdzie co roku zbieraliśmy w listopadzie boczniaki zostało zmasakrowane ciężkim sprzętem. Nikt nie jest w stanie uchronić lasów przed wycinką. Nawet dumnie stojący na środku leśnej drogi muchomor poniósł porażkę.
Ten jesienny czas powoli rozmywa się we mgłach i deszczach. Kolory blakną, a w sercu rodzi się tęsknota za czymś tak nieuchwytnym i kruchym jak pajęcza nić. Zaczyna się wtedy dobry czas na ciepły piec, gorącą herbatę i puchaty koc. Jeśli jeszcze trafi się taki piękny dzień, że nikt niczego nie chce i niczego nie oczekuje, to można się w tym bezczasie zatrzymać. Można popatrzeć na swoje życie, jak biegnie nieuchronnie w niebyt. Piechotą przez las:) Drogą do domu.
Jesli włosy to dobrze...
OdpowiedzUsuńu nas przychodzą ze szkoły z wymalowanymi dłońmi. Ale to racja, pewnie się nudzą...
:)