Deszczowa włóczęga.
Deszczowy spacer po lesie w Zbereżu. Zmokłam, przemokłam, zmarzłam, ale warto było. Jest to las sosnowy, który nawet w deszczu cudownie pachnie. Do domu wróciliśmy razem ze zmrokiem. Ogniskiem domowym, przez ten czas, opiekowała się córka. Ciepły dom i gorąca herbata to jest to co lubię najbardziej wracając jesienią z pola, lasu, miasta:)
W tym październikowym lesie natknęłam się na taki niezwykły dowód pamięci. Mam nadzieję, że nikt tego nie zniszczy.
W tym październikowym lesie natknęłam się na taki niezwykły dowód pamięci. Mam nadzieję, że nikt tego nie zniszczy.






Mnie się dziś nie udało wyjść, deszcz mi nie straszny, ale wichura uniemożliwiła spacer.
OdpowiedzUsuńTeż mam nadzieję, że epitafium nie zostanie zniszczone przez wandali.
A zdjęcia lasu śliczne.
i słucham.... sobie.... deszcz pada.....
OdpowiedzUsuńA ja planuję i planuję taki wypad...a czas płynie ...może zdażę?
OdpowiedzUsuńPo co planować:) Najzwyczajniej sobie pójść i wrócić.
Usuń