Cieplutko i leniwie

"Pochwała lasów i miłego w nich na osobności życia..."
E. Drużbacka


To dzisiaj, bo wczoraj było jeszcze całkiem pracowicie. Wieczór zaś dostarczył mi i Rybakowi dużej ilości zmartwień i smutku. W czasie burzy, pod naszą nieobecność, nasz Pies wybiegł przez otwartą bramę i zaginął (moja córka-wiedźma wszystko to przeczuła). Pies tak bardzo nie lubi burz, (a jednocześnie boi się nich), że stara się je odgonić. Biega i szczeka jak szalony. To jest taki Pies goniący błyskawice i grzmoty. Do 23 godziny Rybak jeździł samochodem po okolicy i nawoływał go. Mnie od krzyku rozbolała krtań, a wieś miała widowisko - słuchowisko. Na szczęście mamy to z Rybakiem daleko i głęboko.. :)  Niestety w nocy Pies nie powrócił. Dzisiaj Rybak wstał skoro świt i od nowa rozpoczął poszukiwania. W końcu odnalazł go, brudnego, złachmanionego, przerażonego i utykającego na jedną nogę. Pies sam usiłował powrócić do domu, bo kierował się w stronę wsi. Teraz Pies leży w cieniu i pilnuje swojego stada. Widać, że jest mu trochę wstyd za wczorajsze szaleństwo, ale co tam dostał michę żarcia i znowu jest tu dom szczęśliwego Psa i Kota :)


A to pstrąg złowiony, dwa dni temu, w rzece Por. Z powodu upałów Rybak owinął rybę pokrzywami. Dzięki temu dojechała świeżutka:)




Komentarze

  1. don't blink6.08.2017, 23:24

    Nasz pies traktuje nas jak swoje stado, które trzeba strzec. Wybiegł za nami, bo wszyscy wyjechaliśmy z domu w czasie burzy.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Listopadowe grzyby.

Piękno tej jesieni.